Abstract
Kajian ini dilaksanakan untuk melihat jenis-jenis ukuran dan sukatan yang terdapat dalam peribahasa masyarakat Orang Asli suku kaum Semai. Selain daripada melihat pemikiran mereka terhadap alam persekitaran dan pengalaman sebagai sumber ukuran dan sukatan dalam kehidupan seharian. Data-data dalam kajian ini terdiri daripada 43 peribahasa masyarakat Orang Asli suku kaum Semai yang berunsurkan ukuran dan sukatan yang mereka gunakan dalam aktiviti seharian mereka. Teori yang digunakan dalam kajian ini ialah Teori Relativiti Linguistik yang menjadi dasar kepada Hipotesis Sapir-Whorf (1921) yang menyatakan bahawa terdapat hubungan antara bahasa, budaya dan pemikiran manusia. Berdasarkan perlambangan yang terdapat dalam peribahasa yang telah dianalisis, kajian ini mendapati bahawa beberapa kategori ukuran dan sukatan telah digunakan dalam peribahasa masyarakat Orang Asli suku kaum Semai iaitu ukuran keluasan, ukuran ketinggian, ukuran masa dan ukuran jarak. Kajian ini dapat membuktikan bahawa masyarakat Orang Asli suku kaum Semai juga mempunyai pemikiran tentang kepentingan piawaian dalam aktiviti kehidupan mereka seharian sebagaimana masyarakat kaum utama yang lain di negara ini.
Kata kunci metrologi; suku kaum Semai; teori relativiti linguistik; sistem ukuran dan sukatan.
References
Denisova, T. (2012). Unsur-unsur metrologi dalam teks-teks Melayu Lama. Universiti Malaya. Kuala Lumpur. Diperoleh daripada http://eprints. um.edu.my/2668/
Dentan, R. K. (2003). Preliminary field notes on the Semai language T. Doyle (ed.) Diperoleh daripada http://www.keene.edu/library/OrangAsli/ DentanBaer.pdf
Djainul Arifin. (2007). Tepat mengukur, akurat menimbang. Bandung: Idea Publishing.
Husein A. Akil. (2012). Kehidupan manusia butuh metrologi. Diperoleh daripada 1 Ogos 2014 http://www.metrologi.org/2012/10/kehidupan-manusia-butuh-metrologi.html
Jabatan Hal Ehwal Orang Asli Malaysia. (2008). Data maklumat asas. Bahagian Perancangan dan Penyelidikan, Jabatan Hal Ehwal Orang Asli Malaysia.
Jufrizal, Zul Amri, & Refnaldi. (2007). Hipotesis Sapir-Whorf, Pentopikalan, Dan Kesantunan Berbahasa Dalam Bahasa Minangkabau. USU e-Journal (UJ), 3(2), 79-89.
Kamus Dewan. (2007). Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka.
Lim Boo Liat. (2004). Kisah-kisah haiwan Orang Asli. Subang Jaya: Center For Orang Asli Concerns.
Mohd Rasdi Saamah, & Achom Luji. (2012). Peribahasa Orang Asli suku kaum Semai (Lembah Jelai). Kuala Lipis, Pahang: Pusat Kecemerlangan Pedagogi Peribumi, IPG Kampus Tengku Ampuan Afzan.
Schwartz, S. H. (2006). Basic human value: an overview: basic human values: theory, methods and applications. Dalam W. A. Amir Zal (ed.), Jurnal Teknologi Maklumat & Multimedia (Vol. 11).
Shaharir Mohamad Zain. (2002). Etnomatematik Melayu. Sari, 20, 97-112.
Shaharir Mohamad Zain. (2013). Istilah dan konsep pengukuran tradisional Alam Melayu. Pulau Pinang: Penerbit Universiti Sains Malaysia.
Shamsul Amri Baharuddin. (2008). Hubungan etnik di Malaysia: mencari dan mengekal kejernihan dalam kekeruhan. Siri Kertas Kajian Etnik UKM (Vol. 1): Institut Kajian Etnik (KITA), Universiti Kebangsaan Malaysia.
Shamsul Amri Baharuddin et al. (1972). Satu kajian luar etnografi Orang
Asli Senoi Semai di Pos Telanok, Tanah Rata, Pahang. Manusia dan Masharakat, 1, 118-136.
Zaitul Azma Zainon Hamzah, & Ahmad Fuad Mat Hassan. (2011a). Bahasa dan pemikiran dalam peribahasa Melayu. GEMA Online Journal of Language Studies, 11(3), 31-51.
Zaitul Azma Zainon Hamzah, & Ahmad Fuad Mat Hassan. (2011b). Peribahasa Melayu: Penelitian Makna & Nilai. Serdang: Penerbit Universiti Putra Malaysia.
Temu bual
Achom Luji, & Pong Panjang, B. A. a. l. K., Munan a/l Yai & Sembunyi a/l Jamil, pada 19 Julai 2014 di Kuala Lipis, Pahang.