Kaedah al tikrar dalam membantu penguasaan membaca doa harian dalam kalangan kanak-kanak tadika

Artikel ini membincangkan mengenai “kaedah al tikrar dalam membantu penguasaan membaca doa harian dalam kalangan kanak-kanak tadika”. Kajian ini bertujuan untuk mengenal pasti tahap penguasaan kanak-kanak dalam bacaan doa harian kaedah al-tikrar dan kaedah pengajaran biasa. Reka bentuk kajian ini menggunakan pendekatan kuantitatif dengan kaedah tinjauan. Pendekatan ini lebih memfokuskan kepada penggunaan quasi eksperimen bagi menguji kaedah al-tikrar. Quasi eksperimen membawa maksud kanak-kanak akan dibahagikan kepada dua kumpulan iaitu kumpulan rawatan (kaedah al-tikrar) dan kumpulan kawalan (pengajaran biasa). Hasil tinjauan yang dilakukan melalui kaedah quasi eksperimen ini seramai 24 orang kanak-kanak berumur 5 dan 6 tahun telah melibatkan diri. Kajian ini dilaksanakan untuk membantu guru mengenal pasti keberkesanan kaedah al-tikrar dalam mengajar bacaan doa harian kanak-kanak. Sampel kajian ini terdiri daripada 24 orang kanak-kanak dan 140 orang guru tadika yang menjawab soal selidik. Data kajian ini dianalisis secara deskriptif berdasarkan kekerapan, peratusan, min dan sisihan piawaian. Dapatan kajian menunjukkan kanak-kanak dapat menguasai penguasaan bacaan doa harian mereka dengan min 2.71. Tahap penguasaan kanak-kanak menggunakan kaedah al-tikrar adalah tertinggi iaitu 3.00. Dapatan untuk pandangan guru terhadap keberkesanan penggunaan kaedah al-tikrar dalam bacaan doa harian kanak-kanak dengan min 4.57. Oleh itu, melalui kaedah al-tikrar ini dapat membantu dan memudahkan kepada kanak-kanak membaca doa dengan lancar. Sehubungan itu, kaedah al-tikrar ini juga boleh dilaksanakan dengan pelbagai cara seperti membaca secara berirama, secara bersama-sama, secara bergilir-gilir, berpusatkan kanak-kanak dan berpusatkan bahan.