Abdeel Halim, M. (1996). “Early kalām”, dalam Seyyed Hossein Nasr dan Oliver Leaman, (ed), History of Islamic Philosophy. London dan New York: Routledge, h. 76
Abī Abdullāh Muhammad b. Ismā‘īl b. Ibrāhīm b. al-Mughīrah b. al-Bardizbah al-Bukhārī (2000). Kitāb al -Īmān, Bāb Sū’āl Jibrīl al-Nabī, no. hadith 50, h. 6.
Abī Abdullāh Muhammad b. Ismā‘īl b. Ibrāhīm b. al-Mughīrah b. al-Bardizbah al-Bukhārī (2000), op.cit., Kitāb al -Īmān , Bab umūr al-Īmān, no. hadith 9, h. 3.
Abī Abdullāh Muhammad b. Ismā‘īl b. Ibrāhīm b. al-Mughīrah b. al-Bardizbah al-Bukhārī (2000), op.cit., Kitāb al -Īmān , Bāb al-h ayā’min al-Īmān , no. hadith 24, h. 4.
Abī Abdullāh Muhammad b. Ismā‘īl b. Ibrāhīm b. al-Mughīrah b. al-Bardizbah al-Bukhārī
(2000), op.cit., Kitāb alĪֿmān, Bāb al-Muslim Man Salim Muslimūn min Lisānihi wa Yadihi, no.
hadith 10, h. 3.
Akbar Husain (2005), Spiritual Psychology. New Delhi: Global Vision Publishing House.
Al-Ghazālī Abū Hāmid Muhammad Ibn Muhammad. (1982). Ihyā’ ‘Ulūm al-Dīn, j. 3. Beyrut: Dār al-Ma‘rifah.
Al-Ghazālī Abū Hāmid Muhammad (1991), Muhāshafah al-Qulūb, Dr. Ahmad Hijazi Alaqqā, Beyrūt: Dār al-Jayl.
Al-Ghazali. (2002). Panduan Praktis Menjadi Sufi. H. M. As’ad Al-Hafidy (terj.). Jakarta Selatan: Penerbit Hikmah.
al-Muhāsibī (1929), al-Masā’il fī A’māl al-Qulūb wa al-Jawārih. Kaherah: ‘Alam al-Kutub.
Al-Quran, Terjemahan Al-Quran Bahasa Melayu Surah. My. (2021). Diakses daripada https://www.surah.my/1 pada 13 Mac 2021.
Al-Qushayrī, ‘Abd al-Karīm ibn Hawāzin. (2004), Risalah Sufi Al-Qusyairi, c. 2. Johor Bahru: Perniagaan Jahabersa.
Che Zarrina, S. (2004). “Tasawuf: Sejarah dan Perkembangannya Hingga Kini”, dalam Wan Suhaimi Wan Abdullah dan Che Zarrina Sa’ari (ed), Tasawuf Dan Ummah. Kuala Lumpur: Jabatan Akidah Dan Pemikiran Islam Akademi Pengajian Islam Universiti Malaya.
communications.tufts.edu. (2021). Diakses daripada https://communications.tufts.edu/marketing-and-branding/social-media-overview/ pada 12 Mac 2021.
Fernald, L. D. (2008). Psychology: Six perspectives (pp.12–15). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Hilal, I. (2002), Tasawuf Antara Agama dan Filsafat. Ija Suntana dan E. Kusdian (terj.), Indonesia: Pustaka Hidayah.
Knysh, A. (2000). Islamic Mysticism A Short History. Leiden: Koninklijke Brill NV.
Malik Badri (1989), Konflik Ahli Psikologi Islam. Fadlullah Wilmot (terj), Petaling Jaya: IBS Buku Sdn Bhd, h. 93 & 97.
MCMC. (2020). Diakses daripada https://www.mcmc.gov.my/ms/resources/statistics/internet-users-survey pada 8 Mac 2021.
McLean. (2020). Diakses daripada https://www.mcleanhospital.org/essential/it-or-not-socialmedias-affecting-your-mental-health pada 9 Mac 2021.
MyHealth. (2021). Diakses daripada http://www.myhealth.gov.my/memahami-masalahkesihatan-mental/ pada 8 Mac 2021.
Mufida Ma’sum. (2004), al-Manhal Kamus Arab-Melayu. Selangor: Cresent News, h. 1068.
Noran Fauziah Yaakob (2003), Perkembangan Sosial dan Emosi di Kalangan Remaja:
Peranan Ibu Bapa, dalam Ruzlan Md. Ali et al. (ed), Perkembangan Sosioemosi Remaja: Tanggungjawab Bersama, Sintok: Universiti Utara Malaysia, h. 11.
Othman, N. (2001), Ahwal dan Maqamat dalam Ilmu Tasawuf. Skudai Johor: Universiti Teknologi Malaysia.
Stanford Encyclopedia of Philosophy. (2021). Diakses daripada http://plato.stanford.edu/entries/emotion/, pada 12 Mac 2021.
Firdaus Journal
Vol 2 No. 1 2022 (65-75)
Seyyed Hossein Nasr. (1996). “The Qur’ān and Hadīth as Source and Inspiration of Islamic
Philosophy”, dalam Seyyed Hossein Nasr dan Oliver Leaman (ed), History of Islamic Philosophy. London dan New York: Routledge, h. 37;
Toto Tasmara, K.H. (1999), Dimensi Doa dan Zikir, Menyelami Samudra Qolbu Mengisi Makna Hidup. Yogyakarta: Dana Bhakti Prima Yasa.
Vandenbos, G. R. (2006), APA Dictionary of Psychology. Washington: American Psychological Association, h. 884.
WHO. (2020). Diakses daripada https://www.who.int/malaysia/emergencies/covid-19-inmalaysia/informasi/kesihatan-mental pada 8 Mac 2021.