Amalan pembelajaran tahfiz al-Quran di Maahad Tahfiz Al-Quran Ad-Din Perak Darul Ridzuan

Kajian ini bertujuan untuk menilai tahap amalan pembelajaran  tahfiz al-Quran berdasarkan  elemen-elemen persediaan pelajar dan proses pembelajaran seperti kaedah hafazan, alat bantu  hafazan, dorongan, permasalahan pelajar dan pencapaian hafazan al-Quran yang terdapat di institusi  pengajian tahfiz al-Quran. Kajian ini melibatkan 366 orang pelajar Maahad Tahfiz AI-Quran Addin di  Perak Darul Ridzuan. lnstrumen yang digunakan dalam kajian ini ialah soal selidik dan ujian  al-Quran secara bertulis bag mendapatkan maklum balas. Data kuantitatif daripada soal selidik  dianalisis secara deskriptif menggunakan Statiscal package for Social Sciences (SPSS) untuk  mendapatkan kekerapan, peratus, min dan sisihan piawai. Analisis korelasi Pearson digunakan untuk  mengukur tahap hubungan antara variable tersebut. Dapatan kajian menunjukkan terdapat hubungan  signifikan yang positif pada tahap sederhana (r = 0.645) di antara elemen kaedah hafazan dengan  persediaan pelajar. Sementara itu, elemen-elemen yang lain iaitu alat bantu hafazan, dorongan  permasalahan pelajar dan pencapaian tahriri menunjukkan hubungan yang signifikan pada tahap yang  rendah. Secara keseluruhan, dapatan kajian menunjukkan terdapat hubungan pada tahap sederhana dan  lemah antara lima elemen ini dengan persediaan pelajar. Sehubungan itu, hasil kajian ini  menunjukkan amalan lima elemen ini boleh menghasilkan huffaz yang lebih  berkualiti.  lmplikasinya,   perubahan  secara  berperingkat  dalam  amalan pembelajaran wajar dilaksanakan pada masa akan  datang di semua institusi tahfiz untuk meningkatkan kualiti hafazan al-Quran.