Formulasi promosi ephemera bercetak dalam ontology Bangsawan Lama

Kajian ini dijalankan untuk mengenalpasti hebahan promosi Bangsawan Lama menerusi analisis dokumen pada sekitar tahun tahun 1906an hingga 1930an dengan menggunakan Pendekatan Sejarah sebagai metodologi kajian manakala Model AIDA pula diguna pakai sebagai prinsipal analisis bagi mengintegrasi elemen promosi. Menurut Gottschalk (2008) pendekatan sejarah merupakan proses kritis rakaman dan peninggalan masa lampau serta merupakan satu kaedah yang sistematik bagi mengumpul sumber-sumber sejarah secara efektif. Melalui kaedah ini, subjek kajian berupaya dinilai dengan kritis serta dapat mengemukakan sintesis daripada hasil yang ingin dicapai dalam bentuk penulisan. Justeru, kajian ini bertujuan menganalisis serta menjustifikasikan elemen promosi Bangsawan Lama yang menarik perhatian, minat, keinginan dan tindakan penonton yang seterusnya menyumbang kepada faktor kemasyhuran teater Bangsawan Lama pada zaman kegemilangannya di Tanah Melayu. Di samping itu, kajian ini juga memfokuskan kepada analisis terhadap penerbitan promosi yang wujud pada sekitar tahun 1906 hingga 1930 sahaja. Kajian ini menggunakan kaedah kualitatif yang melibatkan analisis dokumen promosi yang diterbitkan pada sekitar tahun yang dipilih. Formulasi yang dapat di terjemahkan oleh pengkaji ialah seperti berikut Penggunaan Fasa, Tarikan, Informasi dan Penekanan berikut merupakan formulasi promosi yang diguna pakai dalam teater Bangsawan pada ketika itu yang dijadikan sebagai penentu trend dalam sejarah pengurusan pemasaran.