Sumbangan prasarana dan peranan surau sekolah terhadap pengajaran Pendidikan Islam sekolah kebangsaan di Malaysia

PenyelidikanKajian ini bertujuan untuk mengenal pasti sumbangan prasarana dan peranan surau sekolah kebangsaan serta faktor-faktor yang dapat menyumbang terhadap pengajaran di surau sekolah. Kajian ini berbentuk tinjauan yang menggunakan pendekatan kuantitatif dan soal selidik, merupakan intrumen utama kajian yang melibatkan 500 orang guru Pendidikan Islam yang telah dipilih melalui persampelan rawak mudah dan berkelompok daripada dua kategori sekolah kebangsaan iaitu bandar dan luar bandar. Selain itu, pendekatan kualitatif turut digunakan dalam kajian ini sebagai triangulasi melibatkan beberapa GPI sebagai sokongan kepada dapatan-dapatan kuantitatif. Berdasarkan analisis deskriptif, responden didapati mempunyai persepsi yang sederhana rendah bagi setiap aspek pengajaran PI. Sebaliknya, mereka menunjukkan persepsi yang tinggi terhadap aspek peranan surau sekolah dan tahap sederhana tinggi bagi aspek prasarana surau sekolah secara keseluruhannya. Kajian ini juga telah mengenal pasti perbezaan yang signifikan dengan menggunakan ujian Mann Whitney. Hasil dapatan menunjukkan perbezaan yang signifikan dari segi jantina bagi persepsi GPI terhadap aspek ergonomik prasarana (p=0.034); namun, tiada perbezaan yang signifikan dari segi lokasi sekolah bagi aspek-aspek peranan dan prasarana surau sekolah (p>0.05). Analisis korelasi Spearman pula menunjukkan hubungan yang signifikan (p