Abdul Rahman Kaeh. (1999). Ramayana Ensiklopedia Sejarah dan Kebudayaan
Melayu (1 ed.). Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka.
Achdiar Redy Setiawan, & Ari Kamayanti. (2012). Mendobrak Reproduksi Dominasi Maskulinitas Dalam
Pendidikan Akuntansi: Internalisasi Pancasila Dalam Pembelajaran Accounting Fraud. Paper
presented at the Konferensi Nasional Pendidikan Akuntansi Indonesia.
Alois Wurm. (1976). Character-Portrayals in the Ramayana of Valmiki: A Systematic Representation.
Delhi: Ajanta.
Amin Sweeney. (1972). The Ramayana and The Malays Shadow-Play. Kuala Lumpur: Universiti Kebangsaan
Malaysia.
Amin Sweeney. (1994). Hikayat Seri Rama Versi Wayang Kulit Kelantan. Akademi Seni Kebangsaan.
Antonia Calvo-Salguero, José Miguel Ángel García-Martínez, & Adelaida Monteoliva. (2008).
Differences Between and Within Genders in Gender Role Orientation According to Age and Level of
Education. Sex Roles, 58, 535-548. doi:DOI 10.1007/s11199-007-9354-6
Bem, S. L. (1974). The Measurement Of Psychological Androgyny. Journal of Consulting and
Clinical Psychology, 42(2), 155-162.
Bem, S. L. (1981). Gender Schema Theory: A Cognitive Account of Sex Typing.
Psychological Review, 88(4), 354-364.
Berjamu. (1999). Ensiklopedia Sejarah dan Kebudayaan Melayu. In Dr. Saffian Hussain,
Abdul Rahman Yusof, & Haji Zainal Abidin Zulcifly (Eds.), Ensiklopedia Sejarah dan
Kebudayaan Melayu (2 ed., pp. 458). Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka.
Beth Osnes. (2010). The Shadow Puppet Theatre of Malaysia: A Study of Wayang Kulit with
Performance Scripts and Puppets Design. United States of America: McFarland & Company, Inc.
C.H Whiteley. (1977). An Introduction to Metaphysics. New Jersey: John Spiers.
Che Mat Jusoh. (2008, April-Jun). Konsep Tragedi dalam Wayang Kulit Kelantan.
Pentas.
Che Mat Jusoh. (2010). Perbandingan Antara Dua Seni Rupa Seri Rama dalam Wayang
Kelantan. Pentas.
Che M hd Nasir Yusoff. (2016a, 15 Julai 2016) Hikayat Seri Rama/Interviewer: F. D.
M. Jufry.
Che Mohd Nasir Yusoff. (2016b). Hikayat Seri Rama: Penculikan Siti Dewi. Akademi Seni Budaya dan
Warisan Kebangsaan.
Daud Bahrum. (1963). Hikayat Ramayana. Kuala Lumpur: Oxford University Press. Dewan Bahasa dan
Pustaka. (2014). Pusat Rujukan Persuratan Melayu Kamus Dewan.
Kuala Lumpur.
Ekström, H. (2013). How Can a Character’s Personality be Conveyed Visually, through
Shape. (Degree), Uppsala University, Sweeden.
Ezrin Arbi. (1996). Kosmologi Dalam Senibina Asli di Kepulauan Melayu. Paper presented at
the Seminar Seni dan Kosmologi, Kuala Lumpur.
Fara Dayana Mohd Jufry. (2014). Wayang Kulit Melayu Tradisional Kelantan (WKMTK):
Kajian Archetypal Reka Bentuk Gambalan. (Master Of Arts), Universiti Sains Malaysia, Pulau
Pinang.
Ghulam-Sarwar Yousof. (1997). The Malay Shadow Play: An Introduction. Pulau Pinang: The
Asian Centre.
Ghulam -Sarwar Yousof. (2006). The Malay Shadow Play As A Continuing, Changing Tradition. In
Faridah Noor Mohd Noor (Ed.), Dimensional of Shadow Play in Malay Civilisation (pp. 1-16).
Kuala Lumpur: Centre for Civilisational Dialogue.
Ghulam Sarwar Yousof. (1992). Panggung Semar: Aspects of Traditional Malay Theatre.
Petaling Jaya: Tempo Publishing.
GRK Murty. (2013). Sita in Valmiki Ramayana: A Feminist Archetype! The IUP Journal of
English Studies, 8(4).
Hajah Noresah bt. Baharom. (2005). Kamus Dewan Edisi Keempat. In Hajah Noresah bt. Baharom (Ed.),
Kamus Dewan (Vol. 4). Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka.
Hashim Yaacob. (2006). Wayang Kulit Siam in the Malay Cosmology. In Faridah Noor Mohd Noor (Ed.),
Dimensions of Shadow Play in Malay Civilisation. Kuala Lumpur: Perpustakaan Negara Malaysia.
Jamaludin Osman. (2002). Pendidikan Pendalangan Di Dalam Wayang Kulit Kelantan.
Wacana Seni, 1.
Jeune, S.-K. (1959). The Kelantan Wayang Siam Shadow puppets 'Rama' and
'Hanuman': A Comparative Study of Their Structure. Jstor, 73-78.
Jones, J. H. (2005). In Search of the Sacred Feminine. Vital Speeches of the Day.
Kamarul Azmi Jasmi. (2012). Penyelidikan Kualitatif dalam Sains Sosial Universiti Teknologi
Malaysia. Retrieved from
http://eprints.utm.my/41090/2/KamarulAzmiJasmi2012_PenyelidikanKualitati fSainsSosial.pdf
Kathy Foley. (2017). Wayang Kelantan: Between Intangible Cultural Heritage And Islam Paper
presented at the The ICTM Study Group On Performing Arts Of Southeast Asia, Pulau Pinang.
Mahayudin Hj Yahaya. (2016). Alam Semesta dan Alam Tabie Dalam Konteks Pembangunan
Negera. Journal of Education and Social Sciences, 4.
Mana Sikana. (2008). Teori Sastera Kontemporari (3 ed.). Singapore: Pustaka Karya.
Mirza Shahrani. (2008). Masjid Kubah Emas di Depok: Fenomena Reproduksi Masjid
Kawasan Timur Tengah dalam Konteks Indonesia. (Sarjana), Universitas
Indonesia, Depok. Retrieved from lib.ui.ac.id
Mohd Anis Md Nor. (2001). Kosmologi dalam Seni Persembahan Melayu. In Y. Harun (Ed.), Kosmologi
Melayu (pp. 347-358). Kuala Lumpur: Universiti Malaya.
Mohd Kipli Abdul Rahman. (2012). Sinkritisme dalam Wayang Wong Johor. Pulau Pinang:
Universiti Sains Malaysia.
Morris Lazerowitz. (2002). The Structure of Metaphysics. Great Britain: Routledge.
Muhammad Daim Othman. (2011). Hikayat Mahraja Wana Versi Wayang Kulit
Melayu Tradisional Kelantan. Shah Alam: Mahmanis Enterprise.
Muhammad Dain Othman. (2011). Wayang Kulit Melayu Tradisional Kelantan: Suatu Perspektif. Shah
Alam: Mahmanis Enterprise.
Muhammad Dain Othman (2012, 25 0g0s 2012). [Ramayana dan rekabentuk].
Muhammad Haji Salleh, & Noriah Taslim. (1995, 29 Jun - 1 July). Perpetuation of
Tradition: Cosmic Myth, Courtly Culture and Structure of Space in Malay Folk
Court Romance. Paper presented at the The European Association for South- East Asian, Leiden.
N. H. Sharlene, & L. L. Patricia. (2007). Feminist Research Practise. California: Sage
Publications.
Natalia Regina Devi Setyaningsih. (2009). Studi Deskriptif tentang Androgenitas pada Mahasiswa
Fakultas Psikologi Universitas Sanata Dharma. (Sarjana
Psikologi), Universitas Sanata Dharma, Yogyakarta.
Neuman, W. L. (2006). Social Research Methods: Qualitative and Quantitative
Approaches. Toronto: Pearson.
Noriah Taslim. (2004). Hikayat Seri Rama Versi Rakyat: Teks dan Proses Lisan. Kuala Lumpur: Dewan
Bahasa dan Pustaka.
Nurdinah Muhammad. (2013). Memahami Konsep Sakral dan Profan dalam Agama- agama. Substantia, 15(2),
268-280.
Osman Bakar. (2001). Perspektif Kosmologi Tasawuf dalam Pemikiran Kosmologi Melayu. In Y.
Harun (Ed.), Kosmologi Melayu (pp. 1-9). Kuala Lumpur: Universiti Malaya.
Osnes, M. B. (1992). A Survey of Shadow Play In The Malaysian raditional Shadow Puppet Theatre.
(Doctor of Philosophy), University of Colorado.
Othman Lebar. (2014). Penyelidikan Kualitatif: Pengenalan Kepada Teori dan Metode.
Tanjong Malim: Universiti Pendidikan Sultan Idris.
Puteh Noraihan A. Rahman, & Zahir Ahmad. (2016). The divine Rights of Kings: A Comparative Study
of Medieval European Kingship and Malay World "Devaraja". The Social Sciences, 11(10).
Puteh Noraihan A. Rahman, & Zahir Ahmad. (2017). Hubungan Simbolisme dan Spiritualisme
Dewa-raja dalam Kesusasteraan Melayu Klasik. KEMANUSIAAN the Asian Journal of Humanities, 24(2).
R. Levant, K. Richmond, S. Cook, A. T. House, & M. Aupont. (2007). The Femininity Ideology Scale:
Factor Structure, Reliability, Convergent and Discriminant Validity, and Social
Contextual Variation. Sex Roles, 57, 373-383. doi:10.1007/s11199-007-9258-5
Rahmah Bujang, & Nor Azlin Hamidon. (2008). Kesenian Melayu. Kuala Lumpur: Universiti
Malaya.
Rajantheran Muniandy. (1995). Hikayat Seri Rama: Perbandingan Versi Melayu, Sanskrit dan
Tamil. Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka.
Reichardt, C. S., & Cook, T. D. (1979). Beyond Qualitative versus Quantitative Methods
Qualitative and Quantitative Methods in Evaluation Reseacrh. Beverly Hills, CA: Sage.
Rentse, A. (1936). The Kelantan Shadow-Play. Malayan Branch, 14(3).
Rina Yanti Harahap. (2014). Proses Penciptaan Film Dokumenter Topeng Panji Indramayu.
Gelar: Jurnal Seni Budaya, 12(1).
S. Singaravelu. (2001). Kesan Kosmogoni & Kosmografi India Di Alam Melayu. In Y.
Harun (Ed.), Kosmologi Melayu. Kuala Lumpur: Universiti Malaya.
S.L Schensul, J.J Schensul, & M.D LeCompte. (1999). Essential Ethnographic
Methods: Ethnographer's Toolkit. New York: Altamira Press.
Salina Sahri, & Nang Naemah Nik Dahalan. (2013). Alam dan Kosmos. Al-
Muqaddimah, 1(2), 52-72.
Shami, J. (2009). Refiguring the Sacred Feminine: The Poems of John Donne, Aemilia Lanyer, and John
Milton. Renaissance Quarterly, 62(1).
Singaravelu Sachithanantham. (2004). The Ramayana Tradition in Southeast Asia.
Kuala Lumpur: Universiti of Malaya.
Solarski, C. (2012). Drawing Basics and Video Game Art (1 ed.). New York: Watson- Guptill
Publications.
Stephen W. Littlejohn, & Karen A. Foss. (2009). Encyclopedia of Communication Theory. In
Brenda J. Allen, Charlotte Kroløkke, J. Kevin Barge, Mark P. Orbe, Roger de la Garde, James Taylor,
Lisa A. Flores, Ingrid Volkmer, & Vijai N. Giri (Eds.), Encyclopedia of Communication Theory.
United States of America: Sage Publications, Inc.
Suriati Zakaria, & Nor Hashimah Jalaluddin. (2016). Konsep Ruang dalam Anggun Cik Tunggal: Analisis
Semantik Inkuisitif. Journal of Language Studies, 16(3).
Sweeney, A. (1972a). Malay Shadow Puppets: The Wayang Siam of Kelantan Britain: The Trustees of the
British Museum.
Sweeney, A. (1972b). The Ramayana and the Malay Shadow-Play. Kuala Lumpur: Universiti
Kebangsaan Malaysia.
Tak Wing Chan, & John H. Goldthorpe. (2007). Class and status: the conceptual
distinction and its empirical relevance. American Sociological Review, 72(4).
doi:10.1177/000312240707200402
Tillman, B. (2011). Creative Character Design. United Kingdom: Focal Press.
Tyas Purbasari. (2012). Kajian Aspek Teknis, Estetis, dan Simbolis Warna Wayang Kulit Karya
Perajin Wayang Desa Tunahan Kabupaten Jepara. Arty: Journal of Visual Arts, 1(1).
W.G. Shellabear. (1964). Hikayat Seri Rama. Singapore: Malaysia Publishing House Ltd.
Wan Norasikin Wan Ismail, Abdul Latif Samian, & Nazri Muslim. (2016). The Symbol of Animals in
Malay Proverbs. International Journal of Humanities and Social Science, 6(3).
Waters n, R. (1991). The Living House: An Anthropology of Architecture in South East
Asia. Singapore: Oxford University Press.
Williams, P. D. (2008). The chakra systems and ancient wisdom traditions worldwide.
Wong, W. (1972). Principles of Two-Dimensional Design. New York: Van Nostrand Reinhold Company.
Wright, B. A. S. (1980). Wayang Siam: An Ethnographic Study of the Malay Shadow
Play of Kelantan Yale University.