AbstractKajian ini bertujuan mengenal pasti pengaruh amalan kepimpinan distributif guru besar terhadap kompetensi kerja guru dan fungsi efikasi kendiri guru sebagai mediator dalam hubungan antara kedua pemboleh ubah tersebut. Kajian berbentuk kuantitatif menggunakan kaedah tinjauan. Menggunakan instrumen yang diadaptasi daripada Distributed Leadership Readiness Scale-DLRS, Standard Guru Malaysia dan Teacher Sense of Efficacy Scale-TSES bagi mengukur ketiga-tiga pemboleh ubah berkaitan. Sampel kajian seramai 375 guru sekolah rendah di Pahang yang dipilih secara rawak mudah. Dapatan kajian menunjukkan tahap amalan kepimpinan distributif guru besar dan kompetensi kerja guru adalah tinggi iaitu (M=4.34, SP=0.377) dan (M=4.37, SP=0.342).Tahap efikasi kendiri guru juga tinggi iaitu (M=4.33, SP=0.377). Ujian korelasi Pearson mendapati hubungan positif yang tinggi antara kepimpinan distributif guru besar dan kompetensi kerja guru iaitu (r=0.820, p..